یادداشت پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی درباره اهمیت زیارت «امین الله»

زیارت «امین‌الله» به لحاظ محتوا از بهترین زیارتهاست

حجت‌الاسلام مهدی شریعتی‌تبار، پژوهشگر بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی در یادداشتی برای  بررسی ابعاد مختلف موضوع زیارت، به ویژه زیارت امین الله و اهمیت آن پرداخته است.
۱۳۹۹/۱۰/۱۰

یکی از زیارت‌های بسیار ماثور و صادر شده از طرف امام معصوم(ع) زیارت امین الله است؛ امام باقر(ع) در خصوص اهمیت این زیارت می‌فرمایند: «پدرم امام سجاد(ع) با این زیارت قبر مطهر جدش امیرالمومنین(ع) را زیارت می‌کرد»
زیارت امین الله از زیارت‌های مطلقه است و شایسته و بایسته است که در تمام حرم‌های مطهر امامان به این زیارت توجه شود و نیز از زیارت‌های مخصوص امیرالمومنین(ع) در روز عید غدیر نیز محسوب می‌شود. علامه مجلسی در خصوص این زیارت نقل می‌کند: «این زیارت از نظر سند، متن و محتوا از بهترین زیارت‌هاست»
 زیارت امین‌الله از نظر محتوا بر سه بخش سلام، دعا و مناجات تقسیم می‌شود، در بخش سلام و عرض ارادت به امام(ع) برخی از صفات و ویژگیهای ممتاز امام بیان شده است، بخش دیگر دعا و حاجت خواستن از خداوند است که این بخش به درخواست آنچه موجب سعادت و کمال و کرامت انسانی است، اختصاص یافته است در بخش مناجات و راز و نیاز با خداوند نیز برخی از صفات الهی نیز ذکر شده است و خداشناسی و بینش توحیدی را شامل می‌شود.
شایان ذکر است که این زیارت و سایر زیارت‌های معتبر و ماثور ضمن این که برخاسته از فکر و اندیشه و قلب امام است یک نوع درس و کلاس تعلیم و تربیت نیز به حساب می‌آید زیرا زیارت نه تنها تجدید عهد و پیمان با امام بلکه با خدا و رسول خدا (ص) در پیمودن راه دین و معرفت و عبودیت که غایت آفرینش است به شمار می رود.
زیارت امین‌الله و خواندن آن با حضور قلب و توجه در حرم امام رضا(ع) و یا دیگر امامان، تجلی و تبلور عشق و محبت به ولی  خدا و امامی است که جانش مالامال از عشق الهی است و درس معرفت خدا و ولی خدا، بندگی و عبودیت حق و دعا، مناجات و نیایش نیز محسوب می‌شود. این زیارت درس‌های لازم را برای یک زندگی پاکیزه و حیات طیبه به زائر آموزش می‌دهد.
معمولاً زائر در حرم دعا می‌کند و در حاجاتش امام(ع) را واسطه بین خود و خدا قرار می‌دهد؛ چه بسا دعاها و حاجت‌های مادی از نوع شفای بیمار، رونق اقتصادی، رفع مشکلات معیشتی و.....باشد. زیارت امین‌الله و گوینده اولیه آن یعنی امام زین العابدین(ع) به ما درس می‌دهند که در حرم ولی خدا و در هنگامه انس روحی با حجت بالغه الهی، در ابتدا حتما دعا کنید و امام را واسطه قرار داده و به او توسل بجویید؛ آنگاه که با اخلاص و حضور قلب و با توسل به امام می‌گوییم « اللَّهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِكَ رَاضِيَةً بِقَضَائِكَ و... » باید به مفاهیم آن توجه کنیم و از حجت خدا که خود در قله باورمندی به این مفاهیم است استمداد جوییم.
کدام قلب مطمئن و نفس مطمئنه به تقدیر الهی و راضی به رضای خداوند است که در برابر مشکلات خود را ببازد و دست بسته تسلیم شرایط سخت و مشکلات شود. نفس مطمئنه در سخت‌ترین شرایط آرامش خود را حفظ می‌کند از تلاش و کوشش دست برنمی‌دارد و هرگز ناامید نمی‌شود؛ بلکه با امید و تلاش و با جانی مالامال از یاد خدا و نیز با صبر و استقامت همراه با انجام وظیفه به جنگ مشکلات می‌رود و قطعاً چنین انسانی در زندگی موفق است و هم در دنیا عزیز و دوست داشتنی است و هم در آخر و عالم ملکوت مورد محبت و دوستی و عنایت عالم هستی است.
آری؛ دل و جانی که عاشق و دوستدار اولیاء خدا باشد محبوبیت پیدا می‌کند و انسان جهادگر در عرصه مواجهه با مشکلات با یاد خداوند و الگو گرفتن از ولی الهی، مورد عنایت و کمک خداوند واقع می‌شود.

Add new comment:

متن ساده

HTML محدود

Image CAPTCHA
کاراکترهای نمایش داده شده در تصویر را وارد کنید